Orphan Espresso Lido E coffee grinder

16-11-2016: Update after one year with the Lido E

My first coffee was, as for many people in Holland, coffee from a pour over machine with a filter. As I got older I started taking coffee a little bit more seriously so I bought a Quickmill machine. When the first machine started to fall apart I bought a second one, the classic 820. The first grinder I used was a Hario manual grinder (later followed by a Porlex grinder) which is great for pour over coffee but is struggling when you desire a finer grind for espresso. I used it with the Quickmill 820 machine and it worked quite well, or at least I thought so at the time.

When I upgraded to a second hand BFC Junior Levetta espresso machine, a HX based on the well-known e61 group, I immediately noticed the Hario couldn’t keep up. So I bought a Mazzer Mini Electronic and pretty quickly changed the burrs to those designed for the Mazzer SJ. I still have and use this combination and am really happy with it, although I would like to try a lever machine some day. But that’s a different story. Continue reading

The Surly Ogre and a Shimano Alfine 8

For the last year I have been busy getting adjusted to a beautiful new familiy member: a son called Boris. This big change in our lives has been the main reason that I don’t have, or make, enough time to regularly post on my blog. Also, I have been DJ-ing a lot less because I’m getting up earlier than I used to and I’d like to get some sleep before going to my day job. Continue reading

Benjamin Herman – Café Solo

Het vertolken van een evergreen is een risicovolle onderneming. Er moet toch weer een eigen, en niet te vergeten interessante, draai aan dat platgespeelde stuk muziek gegeven worden. Het resultaat is niet altijd een succes te noemen, denk maar aan de vele vlakke en fantasieloze uitvoeringen van Summertime, nr. 1 op mijn lijst van uitgekakte evergreens.
En uitgerekend dát nummer staat op de tracklist van dit album van Benjamin Herman. Dat hij er vervolgens met Ernst Glerum en Joost Patocka zo’n mooie versie van weet te maken zou gezien zijn eerdere prestaties eigenlijk niet moeten verbazen. En hoewel ze het arrangement trouw blijven geven ze er toch weer een frisse draai aan, mede dankzij de strijkstok van Glerum (goed luisteren!).
Benjamin Herman – Summertime

Fixed gear bike with 650b wheels

I have been toying with bikes for some years now. First there were the mountain bikes and after a hiatus of two years I started with my first fixed gear bike. I can’t remember how I got triggered to build a fixed gear bike, but it probably had something to do with the simplicity (I very much like the clean look) and the fact that they do not require a lot of maintenance.

The frame I bought for my first project was an old Koga Miyata that was powdercoated white by the previous owner and had already been used as a single speed bike. When I got tired of the white hipster frame I tracked down a second Koga Miyata using Marktplaats, the dutch equivalent of eBay. I stripped all the parts (a combination of newish and incredibly old stuff) and slowly started buiding a totally different bike. Continue reading

Dexter Gordon

Het vakje onder de G in de platenkast wordt de laatste tijd aangevuld met flink wat Dexter Gordon lp’s. Een toelichting over het hoe en waaromlijkt mij overbodig als je onderstaand filmpje van een zeer jonge Gordon bekijkt.

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

Claude Nougaro

Claude Nougaro - Sa Majeste Le JazzOndanks het feit dat Claude Nougaro begon als journalist, kroop het bloed toch waar het niet gaan kon, en eindigde hij als zanger. Zijn vader was een Franse opera-zanger en zijn moeder was een Italiaanse piano-lerares, dus het lag op zich voor de hand dat hij in de muziekwereld terecht zou komen. Hij begon eerst als liedjesschrijver en besloot uiteindelijk één van zijn nummers zelf te gaan zingen en ik ben blij dat hij dat gedaan heeft. Tot voor kort had ik nog nooit van hem gehoord maar daar kwam verandering in door de online stream van Fip, de Franse radiozender. Mijn kennis van de Franstalige muziek is uiterst beperkt, net als mijn kennis van de taal overigens, maar het jazzy nummer Sensuel greep direkt mijn aandacht. Na wat speurwerk blijkt hij tevens een reeks jazz classics te hebben voorzien van tekst, net als Oscar Brown Jr. dat in de vroege jaren zestig deed met bijv. Work Song. Zijn verzamelalbum Sa Majesté Le Jazz blijkt een mooie doorsnee van zijn werk te zijn en vol uiterst jazzy tracks met trompetjes, orgeltjes en fijne grooves maar natuurlijk ook chansons met dat onmiskenbare Franse geluid.

Claude_Nougaro – Sensuel
Claude_Nougaro – Armstrong (Let my people go)
Claude Nougaro – Sing Sing Song (Work song)

Mose Allison – Parchman Farm

Mose Allison - Parchman FarmMose Allison bracht in 1957 het album Local Color uit met daarop het nummer over de Mississippi State Penitentiary genaamd Parchman Farm. Ondanks het feit dat hij al met vele bekende jazz musici had gespeeld en met zijn eigen combo aan de weg timmerde, werd het pas opgepikt als onderdeel van het album Sings… uit 1963. Het nummer is een perfecte combinatie van de grappige en relaxte stem van Mose, een fijne piano solo en een dosis humor. Maar dat blijkt pas aan het einde van het nummer…
Parchman Farm

David Axelrod

David AxelrodDeze ‘trip down memory lane’ naar het werk van David Axelrod begint met het intro van Something from nothing, de rap-docu van Ice T.

Het is een documentaire die het begin en de ontwikkeling van hip-hop uit de doeken doet aan de hand van gesprekken met alle grote sterren uit de geschiedenis van de hiphop.

 

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

De docu (niet de trailer hierboven) begint met een tune van de tweede plaat (genaamd Music…  A Bit More Of Me) van David McCallum: The Edge
Iedereen herkent hierin natuurlijk direkt het begin van Dr. Dre en Snopp Doggs nummer The Next Episode, afkomstig van Dre’s album 2001 uit 1999: The Next Episode

Het staccato gitaarloopje uit The Edge is de ruggegraat van Dr. Dre’s megahit, een uitzonderlijk goede (gepitchte) sample uit een nummer dat van zichzelf al bijzonder is. Afgezien van het feit dat veel mensen David McCallum zullen kennen van zijn rol in de film Man from U.N.C.L.E. bleek deze acteur ook nog eens afkomstig uit een muzikaal nest. Hij maakt in de jaren zestig een viertal platen die uitkomen op Capitol Records en hoofdzakelijk bestaan uit instrumentale versies van grote hits. McCallum treedt op deze albums op als dirigent en schrijft zelf enkele stukken. Het gros is niet bijzonder boeiend maar de albums worden wel geproduceerd door niemand minder dan David Axelrod.

Axelrod begint als A&R manager bij Capitol en weet het management al snel te overtuigen meer met zwarte muziek te gaan doen. Hij gaat samenwerken met o.a. Lou Rawls en Cannonball Adderly, met vele hits als gevolg, en hij krijgt de vrijheid om eigen albums uit te gaan brengen. Dat resulteert o.a. in zijn twee-luik Songs of Innocence en Songs of Experience, gebaseerd en geinspireerd op de gedichten van William Blake (nog steeds op vinyl verkrijgbaar).

De albums worden gekenmerkt door eenzelfde orkestrale klank als het nummer The Edge. Axelrod combineert dit orkest echter met een flinke breakbeat en elektrische gitaren: jazz meets r&b meets rock! Beide albums zijn een soort holy grail voor sample-minnende hiphoppers zoals o.a. oudgedienden The Beatnuts, Cypress Hill en Nas. Maar de huidge generatie weet Axelrod nog steeds te vinden getuige de samples in de nummers van Eminem, 50 Cent en Lil’ Wayne.

Enkele voorbeelden:
Urizen VS. Jurassic 5 – A Day At The Races
Holy Thursday VS. Lil’ Wayne – Dr.Carter

Maar wat maakt deze albums van Axelrod nu zo bijzonder? Het feit dat veel artiesten stukjes uit de nummers pikken is bijzaak, het zegt niet zo veel over de kwaliteit van de nummers en albums als geheel, er zijn in de loop der tijd heel wat vette samples geplukt uit tracks die verder niet zo heel bijzonder zijn.

Ten eerste zijn de albums uit ’68 en ’69 hun tijd ver vooruit met hun eclectische mix van verschillende stijlen. Daarnaast zijn ze bijzonder goed geproduceerden en staan ze bol van uitmuntende musici als drummer Earl Palmer (o.a. Ike & Tina Turner, Ray Charles), gitarist Howard Roberts (o.a. Lalo Schifrin) en bassiste Carol Kaye (o.a. Phil Spector).
Maar het belangrijkste is dat deze twee Songs of… platen je, als je de lelijke hoezen negeert en je vooroordelen aan de kant zet, overdonderen en je meenemen op een weirde reis door het hoofd van Axelrod. Waar vette drum-breaks hand in hand gaan met uitvoerige strijkers-arrangementen en tetterende blazers worden overstemd door vervormde gitaren. Het is gewoon te gek voor woorden… luisteren dus!

David Axelrod – The Divine Image

Grapes & Olives Mixtape – Pick Up Night

Grapes & Olives heeft bijna elke donderdag een DJ op bezoek in het kleinste DJ-hoekje ter wereld. Dat je er bijna acuut kramp van krijgt mag de pret niet drukken want de hapjes & drankjes zijn zo lekker dat je dat direkt vergeet. En dan hangt er ook nog een superlekkere vibe dus is het altijd weer een feestje om daar te mogen draaien. Ik ben komende donderdag, 30 augustus, weer aan de beurt en om dat te vieren (en vanwege de voorpret) hier een verzameling tracks die je mogelijk net dat laatste zetje geven om ook langs te komen. Vanaf ongeveer 21.00 uur leg ik mijn plaatjes op de draaitafel. Kom gezellig hangen!

Download de eerste Grapes & Olives mixtape hier!
Klinkt als: (Big Band) Jazz & Latin waaronder maar liefst 3 Nederlandse top-acts.
En natuurlijk komen alle tracks van vinyl!

Brownout – Oozy

Brownout heeft een nieuw album uit! Het alter ego van Grupo Fantasma heeft weer een dampende mix van latin, funk, afro-beat en soul uitgebracht. De nieuwe aanwinst heeft Oozy en staat vol met vette tracks die weer een stukje beter zijn dan de voorgangers op het album Aguilas & Cobras. Een van mijn favoriete tracks is I won’t lie dat klinkt alsof the Dap-Kings worden bijgestaan door de blazers van Fela. Wacht op de vocals en daaronder die vette beat. Man man… wat is dat lekker!